اشکانیان و شاهنامه

نوع مقاله: علمی پژوهشی

نویسنده

استادیار گروه تاریخ دانشگاه لرستان

چکیده

ابوالقاسم فردوسی یکی از مهم­ترین شاعران ایرانی است که در سال 319 هجری قمری در طابران توس بدنیا آمد. به دلیل اینکه در این زمان ایران زیر سلطه بیگانگان بود، فردوسی بخاطر علاقه ملی به فکر نظم شاهنامه و گردآوری تاریخ ایرانیان در عصر باستان می­افتد. شاهنامه به دو بخش اساطیری و تاریخی تقسیم می­شود. با وجود اینکه فردوسی در شاهنامه ابیات زیادی را به اساطیر ایرانی و به خصوص دوره ساسانی اختصاص داده است ولی فقط 20 بیت در مورد اشکانیان سروده است. خود فردوسی نیز در پایان این چند بیت بیان می­دارد که از اشکانیان فقط نامی شنیده و در نوشته­های تاریخی و غیر تاریخی از آنها ذکری نشنیده است. در این مقاله به علت توجه کم فردوسی به دوره اشکانی که طولانی­ترین مدت زمامداری را در تاریخ ایران داشته­اند اشاره می­شود.

کلیدواژه‌ها